Cisowy Jar

38Rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu ok. 120-letniego lasu liściastego z najbogatszym w północno-wschodniej Polsce stanowiskiem cisa pospolitego, rosnącym na wschodnim krańcu jego naturalnego zasięgu. Rezerwat położony jest na stromych zboczach jaru porośniętego świerdla żyjących tu żubrów. Nic też dziwnego, że ich liczba stale wzrasta. Według stanu na dzień 1 stycznia 1975 r. przebywało tam 45 żubrów, z czego 32 żubry żyją na wolności na terenie całej Puszczy Boreckiej. Jak dotąd czują się one dobrze, wyglądają świetnie, sierść ich jest lśniąca, koloru ciemnobrunatnego i na ogół trzymają się w odległości 3-5 km od ośrodka, z którego zostały wypuszczone. Znane są przypadki, że żubry mogły wędrować na dalsze odległości, wynoszące nieraz ponad 10 km, lecz zazwyczaj wracają z powrotem i trzymają się ulubionych terenów w pobliżu swych żerowisk. Zachowanie się żubrów na wolności zależy w dużej mierze od postępowania ludzi napotykających te zwierzęta. Jeśli się im zejdzie z drogi w porę i zachowa ciszę, nie będą agresywne. Rezerwat został utworzony dla ochrony bobra europejskiego. Swoje żeremi^ zakłada on tu na terenach zabagnionych, najczęściej w pobliżu rzek i jezior, których brzegi są porośnięte drzewami i krzewami liściastymi. Bobry do tego rezerwatu prawdopodobnie przeszły z ostoi bobrów w Osowcu.