Pobudliwość

47Pobudliwość psychiczna może przejawiać Się dwojako: w formie wewnętrznej, jakby ukrytej, i w formie zewnętrznej — manifestującej się objawami zewnętrznymi. W formie wewnętrznej wzruszenia wyładowują się zwykle ,,do wewnątrz”, to znaczy objawiają się tylko w silniejszym przeżywaniu, w intensywniejszej tonacji uczuciowej. Na zewnątrz osoby tego rodzaju są pozornie opanowane i spokojne. W formie zewnętrznej natomiast przeżycia wzruszeniowe wyładowują się natychmiast w mimice, w ruchach, śmiechu, płaczu, krzyku itp., dzięki czemu następuje do pewnego stopnia rozładowanie napięcia nerwowego, które traci na swej sile oddziaływania wewnętrznego. Stany zwiększonej pobudliwości psychicznej mogą mieć charakter przejściowy, na przykład powstawać pod wpływem zmęczenia, wieku, niektórych chorób itp. Jeżeli są zjawiskiem stałym, wówczas mówimy, że są uwarunkowane pewnymi właściwościami fizjologicznymi, czyli wynikają z wrodzonej konstytucji psychicznej. Tego pojęcia nie należy utożsamiać z pojęciem konstytucji psychicznej nie ulegającej zmianie. Istnieje bowiem wiele czynników zewnętrznych egzogennych, działających na psychikę z otaczającego środowiska, które kształtują nasze reakcje. Środowisko to doprowadza niekiedy do urazów psychicznych, jak wiadomo docierających do świadomości za pośrednictwem ośrodkowego układu nerwowego.