Równina Mazurska

1Równina Mazurska obejmuje północną część wielkiego sandru kurpiowskiego. Charakterystyczną cechą krajobrazu tej części sandru są jeziora, różniące go od południowej części sandru. Zachodnia część tego mezoregionu sięga po Napiwodę i jezioro Omulew, z którego ku południowi wypływa rzeka tej samej nazwy. Z bagien położonych w części południowo-zachodniej bierze początek rzeka Rozoga, a z jeziora Świętajno wypływa Szkwa. Główną rzeką odprowadzającą wody z Wielkich Jezior jest Pisa, biorąca początek z jeziora Roś; stanowi ona ważną turystyczną drogę wodną, łączącą największe jeziora Pojezierza Mazurskiego z Wisłą. Z najpiękniejszych jezior położonych w malowniczym leśnym krajobrazie należy wymienić Jezioro Nidzkie, długości ok. 19 km i 24 m głębokości. Północno-wschodnią część sandru pokrywa Puszcza Piska, którą tworzą lasy sosnowe i sosnowo-świerkowe. Obok sosny i świerka występują tu dąb szypułkowy, grab, lipa drobnolistna, brzozy brodawkowa- ta i omszona oraz olsze – czarna i szara. Buk i dąb bezszypulkowy rosną tu już poza granicą swego zasięgu. Z osobliwości przyrodniczych należy wymienić grupę starych cisów złożoną z ok. 10 sztuk, rosnących w nadleśnictwie Pisz; uznana ona została za pomnik przyrody. Spośród jezior płytkich i zarastających na uwagę zasługuje Pogubię Wielkie z wyspą zadrzewioną, o pow. ok. 5 ha, i Pogubię Małe. Na jeziorach tych gnieżdżą się łabędź niemy, żuraw i gęś gę- gawa oraz liczne inne ptactwo wodne i błotne. Z ptaków chronionych gnieżdżą się w Puszczy Piskiej: orzeł przedni, bielik i puchacz oraz czapla siwa, która tworzy tu liczną kolonię.