Stres i dewiacja

9Uczony i lekarz kanadyjski, pochodzący z Austrii, Hans Selye zyskał sławę formułując definicję zjawiska stresu. Każdy organizm zaatakowany przez coś, na przykład przez urazy psychiczne i urazy fizyczne — stara się przystosować do nowych warunków przez złożone reakcje biologiczne, będące jakby odpowiedzią na te urazy. Ten wysiłek adaptacyjny, który zdaniem H. Selyego jest wyrazem między innymi czynności niektórych gruczołów dokrewnych, nazwany został stresem. Stres oznacza więc ogół reakcji i zmian zachodzących w organizmie, wywołanych działaniem jakiegokolwiek czynnika czy to wewnętrznego, czy też zewnętrznego. Tym, co określamy jako stres, są przykładowo wszystkie zmiany zachodzące w organizmie osoby znajdującej się w stanie napięcia nerwowego, chwilowo zdenerwowanej lub zmęczonej. Stresem także będą zmiany w ustroju powstające w wyniku uczucia bólu lub działania zimna i gorąca. Czynnik zewnętrzny, który stał się bezpośrednią przyczyną stresu lub który zapoczątkował nasze kłopoty, zmartwienia, zdenerwowanie, niepokój itp., nazywał H. Selye — stresorem. Przypisuje on dużą rolę w powstawaniu stresu funkcji gruczołów układu hormonalnego człowieka.