Węgorapy

42Kraina Węgorapy jest obniżeniem ku północy Krainy Wielkich Jezior. Kraina ta jest zdrenowana przez wypływającą z jeziora Mamry rzekę Węgorapę oraz jej dopływ Gołdapę. Węgorapa wypływa z jeziora Mamry w poziomie 116 m n.p.m. i opuszcza nasz kraj na poziomie ok. 87 m n.p.m. W środku tej krainy jest położona płaska kotlina zwana Niecką Skaliską, otoczona od południa i wschodu łukiem moren czołowych. W zachodniej części tej niecki występują holoceńskie osady jeziorne. Gleby gliniaste pozostają w uprawie rolnej, tereny zaś o glebach piaszczystych są pokryte zwartym kompleksem Lasów Skalistych. W lasach tych spotykamy tereny zabagnione, będące ostoją ptactwa leśnego i błotnego, a w szczególności miejscem gniazdowania żurawia. Rezerwatów przyrodniczych brak, chociaż wydaje się, że przy dokładnej penetracji tego terenu można by tam znaleźć roślinność zabytkową lub ciekawe zespoły leśne. Spotyka się tu występujące w rozproszeniu pojedyncze duże dęby zasługujące na uznanie za pomniki przyrody. Obszar tej jednostki fizjograficznej jest silnie pofałdowany, z licznymi wzniesieniami. Do najwyższych należy zaliczyć zalesioną Górę Szeską (309 m n.p.m.), nieco niższą Tatarską Górę i piękną, nie pokrytą lasem, kamienistą Górę Gołdapską (242 m n.p.m.). Ku północy graniczy z morenowym terenem części Puszczy Rominckiej. Z południowych stoków Garbu Szeskiego płyną wody do rzeki Ełk i dalej do Narwi i Wisły. Od północy zbiera wody Goł- dapa, dopływ Węgorapy-Pregoły, a w północno-wschodniej części lego regionu Rominta. Głównym ośrodkiem miejskim jest Gołdap.